(1491-1582)
Divân şairi, yazar. Kastamonu’da doğdu. Asıl adı Abdüllatîf’tir. Katip olarak Belgrad’da, İstanbul’da, Rodos’ta, Mı sır’da çalıştı. Mısır’dan Yemen’e giderken bindiği geminin batması üzerine boğularak ölmüştür.
Tezkiretü’ş-şuarâ ( şâirler tezkiresi) adlı eseri ile meş hur olmuştur. 1543′te yazmaya başladığı bu eseri 1546′da bitirip Kanunî Sultan Süleyman’a sunmuştur. Tezkiresinde giriş bölümünden sonra Mevlana’dan başlayarak büyük so fi şairleri, sonra pâdişâh ve şehzadeleri, daha sonra da harf sırasına göre şairleri tanıtmış, şiirlerinden örnekler vermiş tir. Latifi’nin kaside ve gazelleri, mesnevileri vardır.
Eserleri: 1. Tezkiretü’ş- şuara (1898′de eski harflerle ba sıldı. N.Lupal-O.Reşer’in Almanya çevirisi 1979′da Osnabrück’de basıldı), 2. Divân, 3. Subhatü’l-Uşşâk [Yüz hadis tercümesi; Erdoğan Erol bu eser ile doktoraya hazırlık çalışması yaptı, basılmadı (Konya, Selçuk Üniversitesi, Edebi yat Fakültesi 1981)1, 4- Tarif nâme-1 İstanbul (N.S.Pakun tarafından yeni yazıya çevrilerek Evsâf-ı İstanbul adıyla yayımlandı. 5. Enisü’l-Fusuha, 6. Nazmü’I-Cevahir. Tezkire sinde 12 eseri olduğunu bildirmiştir. (Hayatı ve eserleri hak kında fazla bilgi için İslâm Ans. Latifi maddesine bakılmalı dır.)